Kamienica Robinsonów

Kamienica powstała w latach 1935-1936 według projektu awangardowego architekta, Lucjana Korngolda. Niegdyś luksusowa, dziś bardzo zaniedbana. Sypie się kamienna okładzina na elewacji, przed czym chronić przechodniów ma metalowa siatka.

Budynek nie został zniszczony w czasie wojny, zachowało się tu wiele oryginalnych elementów: mozaikowe posadzki, marmury na ścianach i drewniane drzwi do mieszkań. Jednoskrzydłowe niegdyś przeznaczone były dla służby, dwuskrzydłowe dla właścicieli. Dziś każde z nich posiada odrębny numer, ponieważ po wojnie duże mieszkania dzielono na kilka mniejszych.

Ciekawym elementem klatki schodowej jest szklana tuba, w której znajduje się winda (sama winda jest współczesna). Niestety metalowe obręcze i drzwi windy pomalowane są żółtą farbą olejną. Podobnie wyglądają ściany, pomalowano je do połowy jak w szpitalach i szkołach podstawowych. Wprawne oko dostrzeże jednak szczegóły świadczące o dawnej świetności tej kamienicy.

Lucjan Korngold należy do najwybitniejszych warszawskich architektów doby modernizmu. Do jego najważniejszych dzieł należy Willa Łepkowskich (Francuska 2) czy Kamienica Robinsona (Koszykowa 10). Przed II wojną światową, ze względu na swoje żydowskie pochodzenie wyjechał do Brazylii. W São Paulo zaprojektował szereg wspaniałych budynków, z których najsłynniejszym jest wieżowiec Edificio CBI – Esplanada. Jego dziełem jest również Dom Rabińskiego w Tel Awiwie, zaliczany do najwybitniejszych przykładów Bauhasu (słynnej niemieckiej szkoły architektury) na terenie tzw. Białego Miasta Tel Awiwu, wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Kamienica Robinsonów, Marszałkowska 18

Pin It

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *