Zabudowania Lecznicy Chirurgiczno-Ginekologicznej dr Tomasza Ignacego Solmana

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

1aleja-szucha-9Adres: Aleja Szucha 9

Data budowy: 1893-1894 / 1984-1990

Projekt: Stefan Szyller / Rafał Szczepański i Waldemar Szczerba

Styl: neogotyk

Budynek dawnej Lecznicy Chirurgiczno-Ginekologicznej dr Tomasza Ignacego Solmana powstał pod koniec XIX w. według projektu samego Stefana Szyllera. Architekt odpowiedzialny jest za takie dzieła jak gmach Zachęty czy Politechniki, a także bramę i dawną Bibliotekę Uniwersytetu Warszawskiego.

W swoim czasie była to bardzo nowoczesna klinika, pamiętana przez jej pacjentki jako „solmanówka”. Kuracje okazywały się bardzo skuteczne, ale i kosztowne. Dzienny pobyt z „zabiegiem i opatrunkiem” kosztował 7 rubli, podczas gdy w innych lecznicach 4-5. Jerzy Kasprzycki w swoich Korzeniach Miasta domyśla się, że „zabieg z opatrunkiem” to nic innego jak aborcja.

Zanim dr Solman otworzył swoją znaną klinikę miał mały gabinet w Alejach Jerozolimskich na przeciwko Dworca Wiedeńskiego. W tamtych czasach pacjentkami były często panie z prowincji, które krępowały się poddawać zabiegom ginekologicznym w swoich małych miejscowościach. Lokalizacja przy dworcu była więc idealna.

Decyzja o budowie kliniki przy Alei Szucha wiązała się z niską ceną ziemi w porównaniu do Śródmieścia. Ulica znajdowała się wówczas na obrzeżach miasta. Solman uległ także modzie panującej w środowisku lekarskim na zakładanie lecznic wśród zieleni z dala od centrum miasta.

Dom do końca II wojny światowej znajdował się w rękach rodziny Solmanów, którzy w tym czasie przebywali prawdopodobnie w Rzeszowie. Zaraz po wojnie sprzedali go za 16 mln rubli ambasadzie ZSRR. Nowi gospodarze przez lata dewastowali piękny, neogotycki budynek. W 1977 r. został on częściowo rozebrany, a w latach 1984-1990 gruntownie odrestaurowany. Dobudowano wówczas nowy fragment na tyłach posesji według projektu Rafała Szczepańskiego i Waldemara Szczerby. Ponoć dom był już w takim stanie, że ściana frontowa niemal się chwiała. Kamienica stanowi świadectwo ważnego okresu rozwoju Warszawy przełomu XIX i XX wieku.

Źródło:

Kasprzycki Jerzy: Korzenie Miasta. Warszawskie pożegnania, tom I, Śródmieście Południowe. Warszawa: Veda, 1996, s. 254-256. ISBN 83-85584-45-5.

2aleja-szucha-9

Pin It

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *